Vefasız Şiiri - Eren Can Karabulut

Sana değer veriyorum ama
Sen beni istemiyorsun her anında.
Belki uçurumdan aşağı mı, bilmiyorum ama
Hayallerimin yıkılışını seyrediyorum.

Seni çiçek bahçesine benzetiyorum;
Gülü seviyorum, seni sevdiğim gibi,
Ama dikenine katlanamıyorum...
Hayallerimin yıkılışını seyrediyorum.

Sana şiirler yazıyorum gecenin karanlığında,
Saf duygular besliyorum yalnızlığımda.
Kalemimin ucu seni döküyor dizelerime;
Sen bunu anlayamıyorsun ısrarla.

Rüyalarım bölünüyor çoğu gece;
Bazen seni gördüğüm için sanıyorum,
Eski neşemi kaybediyorum...
Rüyalarımda "Tekrar sarıl," istiyorum.

Her geçen gece daha da karanlık;
Ay, yıldızlara daha yakın ama güvensiz.
Duvarlar üzerime yığın ederken sensiz,
Enkaz altında boğuluyorum nedensiz.

Kalbimi orta yerden tutup koparsan da,
Benim duygularımı hiçe saysan da,
Beni dinlemeyip paramparça yapsan da;
Senden vazgeçmeyen kalbime kırgınım ben.

Bazı geceler nefes alamasam,
Keşke "Sen!" diye tutturmasam,
Bana bu dizeleri sen yazdırmasan...
Bu dizeleri yazan kalemime kırgınım ben.

Yine de kalemime sarılıyorum istemsiz.
Aldatmayı dillere destan ettiniz,
Neslimizi çöpe çevirdiniz;
Kağıdım sizden vefalı, siz vefasız!