Vefasız Şiiri - Murat Acer

Şu meleyen gönlümü duysan artık vefasız
Gözlerimde yaşlarım kana döndü vefasız
Ben sen diye yandıkça soldu gönül bağlarım
Hasretin şu bağrımı yaktı yıktı vefasız

​Geceler yoldaş oldu şu garip başıma benim
Yaktığın ateş ile yanar durur yüreğim
Hiç mi acıman yoktu gözlerimin yaşına senin
Bütün umutlarımı yakıp yıktın vefasız

​Yollarına bakmaktan soldu gözümün feri
Yıktın gönül evimi dönüp bakmadın geri
İçirdiğin zehirle çürüttün ciğerimi
Sevda denen kurşunu sıktın gittin vefasız

​Gönül feryat ederek yüce dağları deldi
Bu çileli ömrümde tek seni bir yar bildi
Sende eller gibi görmezden geldin beni
Yüreğime bıçağı vurdun gittin vefasız

​Bülbül gibi figanım yükseldi gökyüzüne
Nasıl inandım bilmem senin yalan sözüne
Hasret ateşi düştü bu gönlümün temeline
Dönüp de bir kerecik bakmadın ki vefasız

​Fırtınaya kapıldı deryada batar gemim
Senin için harcandı yalan oldu yıllarım
Boşa gitti verdiğim emeklerim zamanım
Beni bu dertler ile koyup gittin vefasız

​Dağlar bile dayanmaz benim bu feryadıma
Gözlerimin yaşları karıştı aşlarıma
Yazıklar olsun senin gözüne kaşlarına
Beni bu zindanlara atıp gittin vefasız

​Baharlarım kış oldu bak açmaz oldu güllerim
Seni anar dururdum tutulaydı dillerim
Boşa gitti çektiğim o çileli yıllarım
Söz verip de sözünden caydın gittin vefasız

​Kuzular meler gibi meledi bu gönlüm de
Bir tek seni istedim şu kısacık ömrümde
Dikenler bitti benim bastığım her adımda
Beni bir harabeye döndürdün senvefasız

​Artık söze ne hacet ne söylesem hep boşuna
Zehir kattın sen benim bu garip göz yaşıma
Topraklar ortak olsun bu sevdalı başıma
Aşkınla bu garibi yaktın gittin vefasız