Yaman sevda Şiiri - Murat Acer

gecenin siyahında bir hançer gibi parlayan gözlerin
ruhumun kuytusuna düşen o ilk kor ateş
yaman bir sevda bu ne yana dönsem uçurum
ne yana baksam senin o amansız gülüşün

adını rüzgarlara fısıldadım dağlar yankılandı
yüreğimde bir mermi gibi taşıdığım bu sessizlik
senin eserin ey ömrümün en büyük fırtınası
bakışların hançer sırtımda bir ömürlük yara

sustukça büyüyen o devasa yangınlarda kül oldum
yine de bir damla su istemedim senin elinden gayrı
​yollar kapansın varsın karlar örtsün izimizi
ben senin o mağrur duruşuna kurban olmuşum

başımı koysam göğsüne dursa bütün zamanlar
kopsa kıyamet umurumda değil sen yanımdaysan
bizim sevdamız öyle kağıda kaleme sığmaz
delikanlıca bir duruştur bu ölüme meydan okuyan

terk etmedim seni bir an bile hayallerimde
en kuytu limanlarda senin için bekledim
fırtınalar kopsun deryalar taşsın ne çıkar
sen benim sığınacak tek kalem sönmeyen ferimsin

​yüreğime bir mühür vurdun ki söküp atamam
kanayan yaralarıma tuz bastım da yine sustum
erkekçe sevmek budur işte canından geçip
bir tek senin mutluluğuna dünyayı yakmak
gözlerin diyorum yar hapsolduğum en güzel zindan

çıkmak istemediğim o derin karanlık kuyu
varsın ömür bitsin yollar tükensin vuslat olmasın
ben senin adını andıkça dirilen o garip yolcu
bu aşk mezara kadar gider de yine bitmez
yaman bir sevda bu ne sonu belli ne gidişi