Unutmak istiyorum

UNUTMAK İSTİYORUM BU SEVDAYI

Unutmak istiyorum bu sevdayı...

Adını duyduğumda
içim yanmasın artık,
bir şarkı çaldığında
aklıma sen gelme.

Geceleri
yastığa başımı koyduğumda
“Acaba şimdi nerede?”
diye sormayayım kendime.

Unutmak istiyorum
gözlerini,
sesini,
gülüşünü...

Bana bakarken
dünyayı susturan
o gözlerini...

Ama olmuyor.

İnsan bazen
unutmak istediği şeyi
daha çok hatırlıyor.

Ben de seni
unutmaya çalıştıkça
biraz daha
içime işliyorum seni.

Ne garip...

Bir zamanlar
hayalimdin,
şimdi kurtulmak istediğim
bir hatırasın.

Bir zamanlar
adını kalbimin en güzel yerine
yazmıştım.

Şimdi o yazıyı
silmek için
ellerim titriyor.

Çünkü bazı isimler
kalemle yazılmıyor...

Yüreğe yazılıyor.

Ve yürekten silmek
kâğıttan silmek gibi olmuyor.

Ben senden
nefret ederek unutmak istemiyorum.

Çünkü seni severken
güzeldi kalbim.

Ben sadece
artık canım yanmadan
hatırlamak istiyorum.

Bir gün
adını duyduğumda
sessizce gülümseyip
“Bir zamanlar sevmiştim”
diyebilmek istiyorum.

Ne öfke...

Ne gözyaşı...

Ne bekleyiş...

Sadece
geçmişte kalmış
güzel bir hikâye olsun istiyorum.

Unutmak istiyorum bu sevdayı...

Ama önce
kendimi affetmem gerekiyor.

Seni bu kadar sevdiğim için değil...

Kendimi
seni severken
unuttuğum için.

Artık kalbimi
kendi ellerimle toplamak istiyorum.

Kırılan yerlerimi
sabırla onarmak...

Ve bir gün
yeniden sevmek değil belki,

Önce
yeniden kendim olmak istiyorum.

Bu gece
sana son kez
içimden “sevdiğim” diyeceğim.

Sonra gözlerimi kapatıp
seni Allah'a emanet edeceğim.

Ben de
kendi yoluma gideceğim.

Belki zor olacak...

Belki uzun sürecek...

Ama bir gün
bu sevdanın ağırlığını
taşımadan da yürüyebileceğim.

Unutmak istiyorum bu sevdayı...
Ama seni değil sadece,
sende kaybettiğim kendimi
bulmak istiyorum.

DELİNİN BİRİ
HAMZA CAYMAZ