Umudun Şafağı Şiiri - Mehmet Çobanoğlu

Her darbe iz bırakır şu yaşamın karmaşasında
Yoksul, ateşle yoğrulur her yediği lokmada
Dertten süzülür hakikat damla damla kan gibi
Tüm acılar korlaşır suskun gecenin bağrında

​Zulmün çarkı dönerken nasırlı eller üstünde
Her şafak yırtar geceyi karanlığın içinde
Bir feryat yükselir ki toprağın en derininden
Halkın nefesiyle sarsılır kötülük her yerde

​Umudun tohumu gizlidir vatan toprağında
Bin yıllık bir özlem serpilir beklenen baharda
Zamanın nabzı atarken mazlumun sinesinde
Zulümden hesap sorulur tarihin şafağında

​Güneşin doğduğu yerde dert bitecek ansızın
Dinle, sesi geliyor sevilen halklarımızın.
Zincirleri koparmışlar paslı kilitlerinden
Kardeşlik türküsü var dilimizde hepimizin

​Artık büyük bir uyanış var toprağın bağrında
Emek veren yüreklerin o sönmez ocağında
Gelecek filizlenirken halkların avucunda
Huzur bulur cümle canlar yurdun kucağında

​Mehmet Çobanoğlu
23.04.2026
İstanbul