Ruhun Şafağı Şiiri - Ali Fırat Dicle

Ruhun Şafağı

Kapanır perdesi yorgun gecenin,
İçimde sessizce okunur sela.
Derinde yankısı biter gecenin,
Dudağım mühürler bu tatlı bela.

Geçerim kendimden, kalır geride
Toprağa düşmeyen o puslu gölge.
Son nefes doğarken ruhun evinde,
Sığınır varlığım yeni bir bölge.

Kesilsin rüzgârı fani âlemin,
Dökülsün kelime, kurusun yaprak.
Gözünün değdiği gizli âlemim,
Yeniden yeşersin, doğsun bu toprak.

Ne eski bir ağıt ne sitem kalır,
Sadece göğsümde kalır o sızı.
Sela biter ama gece uyandırır,
Kendi külünden doğan yıldızı.

14.09.1993