Hüzün gözlü bir güzel
Dalgalarla boğuşur
Fırtınalarla güreşir
Toplanır damarlarındaki her damla
Nedense hep
Yalnızlıkla birleşir.
Hayat demişler bir çatlak bardak
İster içerek bitir ister bekle
Nedendir bilmem taşırsın yorgun argın dünleri
Acılarını koyup karşına bıkmadan
Yükseklere kaçmış bütün yarınlara
Maziyi göm karanlıklara
Orada kabuklansın her yanı
Nefes al
Biliyorum unutulmaz
Olsun
Gül pembesi yanakları incileşsin
Bir kadın sancılanır
Çığlıklar atar
Ve sonunda
Bir yerde
Bir hayat başlar.
Yaş, başı alıp götürünce ilerilere
Bir şeyler de değişir oldu ruhumda
Nerde gençlikteki evet deyişlerim
Nerde hep güzeli bekleyişlerim
Şimdi bir başka insan oldum
Hayır demeyi yeni öğrendim
Ve ben
Boş kaldırımların ıssız çocuğu
Ne dudaklarına bir şarkı yakışır
Ne yüreğine bir gölge
Gece gibiyim güneşini bekleyen
Yağmur altında çocuk gibi bir çatlak
Karanlık bir köşede bir beden hortlak
Dikenler üstünde arzudan bir bayrak
Karanlık bir köşede bir beden hortlak.
Yetim kalmış bir çiçek, bir Hintli fakir




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!