Soruları öldürdüm beynimden
Cevaplar beklemede,
Hep hasret uyutur gecelerimi,
Bir bilinmez ıslık sesi
Ayrılık türküleri söylemede.
Bir hayal kurardım hep
Birini seveyim diye
Gözlerim nemli
Beklerdim kimsesiz sokakları
Gelmezdin,
Duyulmazdı ayak seslerin.
Anlamak çok zor bazen bir yüreği
Yüce dağlara çıkmak gibi
Tercihler sıcaktır bazen
Bazen üşütür
Yürekte her köşeyi yıkmak gibi
Ömrüm beklemekle geçiyor
Sen hâlâ yoksun
En güzel mutlulukları sunmaya hazırdım
Bu defa gelişinde
Hâlâ yoksun…
Madem gelmiyorsun
Bükme boynunu ardımdan gelip mahzun
Söyle derdini çare bulayım gölgem
Geceye yaklaştıkça hep boyun uzun
Söyle derdini çare bulayım gölgem
Vuslat diledim başka bir şey değil ki
Hava mı karardı, nedir bu, bu ne karanlık
Can mı koptu, canan mı gitti anlayamadım
Nereye gitti, hani çok sevdiğim aydınlık
Ben mi bittim, ömür mü bitti anlayamadım.
Söylen, gerçekler birden niye hayale kaçtı
Aşk dedikleri çok nazlıdır bilemedin
Çok narindir çabuk kırılır,
Çarçabuk üzülür olur olmaz şeye
Ölümsüz bir kale gibi gölgesi
Küçük bir ters rüzgârda nasıl da yıkılır gövdesi
Bana uzağım yine bu gece
Bir kıvılcımlık umuda tutunmuşum
Beklemek kendimi beklemek kadar zor
Avuçlarıma koyduğun yalnızlık hırçın
Sokaklar boş
Gözlerimde hüzün
Bahar vardı eskiden
Çiçeklerin raksını seyrederdim esintilerde
Kelebekler alçalır yükselirdi kararsızlıkla
Bir kuş önce usulca seslenirdi yavuklusuna
Sonra cesaret bulurdu diğerleri
Koro başlardı bir ağacın üzerinde
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!