Sevdim de o gül yüzünü çiçekler açtı
Bu ne sevgidir ela gözün beni yaktı
Hüzünlere veda ettimde yüreğim yandı
Nakış nakış işledi de kendine bağladı
Ey gözlerinde kendimi bulduğum dilber
Mehtaplı gecelerin ışığında
Hep seni arıyorum yokluğunda
Bak yine kayboldun,gecenin karanlığında
Günaydın gülüm,günaydın
Gün ha döndü,dönecek
Gün dünün ertesi
Sabahın esintisi
Çoğala çoğala büyüyen hasret
Yine senli,benli
Bu sabah saatimi sana kurdum
Toprağa düşen son yaprak,
Uçtu gitti, rüzgârla birlikte.
Fırtına koptu gönlümde,
Yağmur yağdı gözlerimden.
Bu dünyada kaldı geride,
Kaç mevsim geçti gökyüzünden
Kaç rüzgâr savurdu saçlarımızı
Dağıldık, toplandık, unuttuk, hatırladık
Şimdi yine bakıyoruz aynı ufuklara
Gönlümün gülü gamzeli sevdiğim,
Hep içimdeydi söylemek istediğim,
Çarpan yüreğimin atışını değiştin,
Şimşekler çaktıran aşkınla irkildim.
Beyaz kanatlı gönül serçem,
Saat, zamanı böler gibi vuruyor
Duvarda asılı kalmış yarım gülüşün
Bir sigara daha yakıyorum karanlığa
Dumanı, hayalin gibi dağılıyor sessizce
Şehrin ışıkları yanıp sönüyor uzakta
sen uzaktan bakıyorsun ya
şehrin damarlarında dolaşan yalnızlığıma
ellerim ceplerinde, gömleğim ıslak
sokaklar beni tanıyor artık
her köşe başında bekliyorum seni
güneş batarken,
denizde martılar sonsuzluğa akarken
sessizliğim ses olur geceden
kimse bilmez başımızın ağrısını
sesimin köşeden yankısını
-ben gece yarısı adamı
Hüzün rüzgarlarında savrulurken
Sonbahar yaprakları gibi solarken
Seni seven yüreğim aşkınla dolarken
Bir derdime bin ilaç olda gel
Gönül bahçeme en güzel çiçeği ekiyorum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!