Sen kocaman bir gizli sevda
Tatlı,zeki en güzel huyla
Bir sevda düşün ki senin uğruna
-Bahanelerimiz hiç boşa değil
-Böyle sevgiye rastlamadım rastlamadım
İstanbul
İstanbul ki, bir metafordur şimdi
zamana açılan pencerelerden
martıların kanat çırpışlarında
saklı duran bir hüznün adıdır
İstanbulda zaman biz
Sanat,edebiyat ne varsa
Mutluluklar paragraflarda
Memleket kokar biraz ben gibi
Herkes birbirine benzer
Biraz biraz biz gibi
İstanbulu fetheden etmiş
Bütün yerlerini parsellemiş
Sen seni fethedene baksana
Sonra ararsın onu yana yakıla
Biz ne dağlar,tepeler aşmıştık
Hayal etmek depremdi,yokluğun ölüm
Varla yok arasında kaldım,sen son gülüm
Sen çiçektin,ben bülbüldüm
İşte ben seni böyle bir nefeste sevdim
Sen seversen dalım yeşerecek
mor düşler yarasında açılır sesin
cam kırıkları gibi saçılır tenim geceye
suskun körlüğünde yalnızlığın
çığlıklar büyütür karanlık
zehir çiçekleri açar dudaklarında
mevsimlerden sonbahar
aylardan biz,Eylül
rengarenk yapraklar arasında
varamasak da şimdi sonsuza
hala vakit var yeşermeye
sarıyı yeşile çevirmeye...
kaçkar gülü,sevda ektim yoluna
inanmışım sevginin kutsallığına
kaçkar daglarının sisi çökmüş alnıma
inadına yaşamışım sevgi diyarlarında
huysuzum,inadım inat
Adalet peşinde yürüdü yılmaz,
Barışın sesiydi, susmayı bilmez,
Sevgiyle yoğrulmuş, yüreği ölmez,
Karanlık içinde söndü Hrant Dink.
Gerçeği yazarken kalemi kırdı,
Solan yüzüme,teninin ilk dokunuşu
İlk tadı iliklerime uzanan
Dizlerimde heyecanı
Ve sırtıma vuran güneşin sıcağı
İçten bir soluk alış
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!