Karanlık sular gibi derinleşir sessizliğim
Her gece biraz daha büyür içimdeki boşluk
Anıların küllerinden doğan hayaletler
Fısıldar kulağıma unuttuğum günahları
Bir kavgaydı başlangıçta,
bir ucunda ben,
öbür ucunda korkularım.
Soluk soluğa kalmıştım.
Beynimde binlerce ses,
İçimde biri var,uzak diyarlarda
Kimsenin bilmediği kendime sakladığım
Bunca sevgilere inat
Şiirlerimin dili,sevgimle büyüttüğüm
Hergün biraz daha yeşerttiğim birisi,sen
şimdi çekip gitsem bu diyardan
dilim'e dolanır İstanbul
yanıp tutuşurum içinde
uzatsam gökyüzüne başımı,dağlara değer
-bir yanımda Karadeniz,
-bir yanımda Marmara tutuşur
Gözlerin bir anadolu türküsü,
Kimi zaman acı, kimi zaman tatlı.
Bir köy çeşmesinde serinlik,
Bir yayla yelinde tazelik gibi.
Ellerin toprak kokar,
Aşık olmayanın gözü yolda mı kalır
Yolların bir tek sesi,beni benden alır
Ya daldığım hayalinde gözlerin
Hüzünlerimi bir çırpıda atar,sözlerin
Bulutu yaban gören bir tepe eser
Sabah yine erken uyandım
Çiçeğimi suladım
Onu sevdim,okşadım
Şimdi sokakta yoldayım
Ne bir anka kuşuyum
hüzün yapraklarının gece cama vuruşu
yavaş yavaş sararan dökülen parçaçıkları
aklımda şiirlerimin mutlu kadını
sarılınca bana ruhuma aşkın işlesin
cesaretin var mı,bedenimi sorgulamaya
Sabahları uyanıyorum
Gözlerimi açmadan
Zamanın içime sızmasına izin veriyorum biraz.
Perdeleri açıyorum, şehir içeri doluyor
Havada kahve kokusu, caddede ayak sesleri
Hasretin semada uçan kuşunda,
Özlemin içimde közler düşümde,
Düşlerim sarardı hüzün kışında,
Gurbetin yükünü çeken yorulur.
Her sabah umuda açtım selimi,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!