Tülay Sustam Şiirleri - Şair Tülay Sustam

...
aşkı
ne kadar giydirirsen giydir
astarı hep iç gösterir

usumun
duvarlarına resmini çizdim
gözlerimde rengin

sen
her kalemi eline alışında

gözlerini açtığında önce su'yu öptü

köpürdü ihtirastan dudakları

teninden deniz kabuğunu çıkardı

ağlarken
bir ölüyü yıkadım


kanı çekildi damarlarından
et tırnaktan ayrılıp

.I.

salkım saçak örgüden
kaçan bir çift göz olayım
peşin sıra iki düz, bir ters gideyim
yeter ki! ...

sendeki
kalıcılığımı uğurladım
yüreğimin koridorlarından

el salladım
güvercin kanadıyla

__________________________çocukluğumun çocuğu bengül'e...



yetim bir çocuk tanıdım
incirin sütüyle büyüdü

göğüs kafesimizden
kanadı kırık kuşlar uçurduk

maviyken yolculuğumuz
siyaha boyandı alınyazımız

yağmurun yüzünü yıkadı merhamet
...

ıslak bir güne ''merhaba'' dedi gül...
kurudu karanlığın göz pınarı
beyazı üzerine giydi kan çiçekleri

bütün kaldırımları kaldır yerinden
bu sabah topuğundan vurulmuş şehir


hangi köprünün ayağını aralasam
rüzgâra karışmış akşamdan kalma nefesin