Tülay Sustam Şiirleri - Şair Tülay Sustam

âh o kirpiklerin
gözlerinin sarmaşığı


bilirim! ...
tutunmasam

serseri mayın üzerinde
kelebek, ateş böceğiyle oynaşır

gökkuşağı vurur
aşkın büyülü kanatlarına

bıraksaydın ellerimi
düşecektim
gözlerinin çukuruna


güneşin saçından süzülen

kalemim;
kağıdımın ırzına geçtiği günden beri,

seni arzulamıyorum...

bana şiirim deme! ...

Çok uzaklardan bir ışık vururdu size
Öyle karanlıktınız ki gölge bırakamadınız

.
.

rüzgarın ıslığı
sokağımdan duyulunca
hatırı kalmaz ay ışığının
gözlerimin feri söner
en fazla üç gün karanlıkta kalırım

parmak kadar çocuk
maviyi işaret ederek,

Deniz Ana:
-su çarşaf gibi

otuz iki dişiyle
gülerken sana hayat

adımın üstünden
yirmilik dişini çekme

a ş
içinde
a ş k

a ş k
dışında

sevgi;
yürekteki bir avuç toprağa ekilen bir tohum...

sadece ''emek'' ister, boy vermek için.