Tülay Sustam Şiirleri - Şair Tülay Sustam

bugün
güneşi baştacı yapanlar


yarın
bir yudum su için

kimin gözü kaldı üzerimde

kirpiğe muhtaç oldum

beyaza çivi çaktım

ellerim gece kondu

senin göğünde
uçurtmamı uçursam

ve
her zamankinden daha kısa
tutsam ipimi

o adam
daha önce de geçti bu yoldan
karınca duâ okurken
kadının peşinde
tükürdü cin/ayetine

topladım hayattan arta kalanları
yükledim omuzlarıma

ağarınca başucumda düşler
ağladım kimsesizliğime

sen gittiğin günden beri

yapraklar ardından el sallıyor

ağlıyor gece gündüz gökyüzü

ı.

bazen bir kapı
dört duvara fazla gelir

ellerin
sözümü kesmeseydi
saçlarım uzun kalacaktı


toprağımda otlar büyüdü

nilüfer bile
suyun içinde kuruyorsa

bir nergis oluşumu
küçümseme