Tülay Sustam Şiirleri - Şair Tülay Sustam

karşıma çıkan bir çakıl taşını
bir kaya parçasıymış gibi büyüttüm gözümde
duvarlarıyla ördü dört bir tarafımı
yıllar yılı gözüm ondan başkasını görmedi
uzun bir süre -hayattan- haber alamadım
oysa;

Gözlerini bana dikipte bakma öyle…

Ben! ...
İki çift lafı bir araya getirip konuşamam…

Bakma kalemi elime alınca çözülüyor yürek dilim

Ağız dolusu isyanlarımın sebebisin
Senin için kaç kere tövbemi bozdum

Beni sırtımdan vurmakla haklısın
Hata senin değil dostum! ...
İnsanlara güvenmek en büyük hatam...

Hayatın;
-yarı bodrum- katında
yaşıyorum...

Allah'a,
Toprağa,

Topladım bavulumu gidiyorum
Senden çok uzak bir şehirde
Seni (g) özlüyorum

Yalın ayak yürüyorum kar üstünde
Buralar da sensiz üşüyorum

beni yüreğinden salmıştın

gölgenden öteye gidememiştim

geceyi senin için rehin aldım

(kim demiş mavi nazardan korur diye...)


Bu şehrin mavi gözleri yok mu?
Onun nazarı değdi bize...

İki adımla
Hayatın önüne geçiyorsan
Demek ki! ...
Direksiyon hakimiyetin çok iyi.

Bir patinajla

bu gözleri;
seni gördüğü için seviyorum...

bu yüreği;
seni sevdiği için seviyorum...

Bir kırkayak
Ayak numaramı sormuş
Terlikte otuz yedi
Otuz sekiz oluyor ayakkabıda...
Yere basınca otuz dokuz....