Tükeniş Şiiri - Ebubekir Aktaş

Hazan vurdu bağa, döküldü yaprak,
Suyu çekilmiş göl, kurumuş toprak,
Başıma yıkıldı gök salkım saçak,
Kalp sustu nihayet, bu beden küstü.

Ne yapsam kanayan yaram kapanmaz,
Halimi sormaya kimse uzanmaz,
Feryat figan etsem, dağ taş uyanmaz,
Kalp sustu nihayet, bu beden küstü.

Tükenmiş umutlar, dilde son nefes,
Göğsümü sıkıyor demirden kafes,
Çıkmıyor içimden cılızca bir ses,
Kalp sustu nihayet, bu beden küstü.

Virane yüreğim kül oldu bitti,
Gençliğim bir hayal uğruna gitti,
Sabrın da takatin vadesi yetti,
Kalp sustu nihayet, bu beden küstü.

2020