Tuba Gürdere Şiirleri - Şair Tuba Gürdere

İnsan kendi öz duygularının yansımasıdır yaşama.
Bize yansıyan her ne ise mutlaka kendi duyuşumuzdaki oluştur.
Olmaması icabı arz eden durumlar her ne ise eğer kendi oluşumunuzda
ve düşünce idrakinde, o oluşum sizi olumlu oluşturduysa
bir sonra ki duru görüşe;
oluşan olağan dışı düşünce yapısı girmiştir kalbinizin içine.

Dünya bir sahne, yaşamak bir oyundur.
Her oyun kendi anotomisini oluşturur.
Sevgi masum bakış, yürekten alkıştır.
Sonunda eğil tüm sevgiye, sevgiyi selamla.
Selam senin bakışlarındadır.

Belki zamanından önce okumayı ve yazmayı sökebilirsiniz.
Ancak sahnenin bazı yerlerinden zamansız çıkan çivileri asla sökemezsiniz..

Düşünce ; ruhun, kalp denizine daldığı derinliktir. Ya kendi derinliğinde boğulur, yada kendi derinliğinde ki hazinelere kavuşursun..

Kaybetmek kelimesi değildir asıl değerimiz.
Çünkü yaşam denizinde kendimizi bulduğumuz kadar yaşarız.
Kendi değerine ulaşabilen özgürdür ancak.
İnanç ve umut bizi yürekten inandıklarımıza ulaştırır.
Can denizi ruhudur insanın.
Hani bazen sırdır iç içe olan iki deniz gibi.

Bir zaman aralığında yaşadığımızı varsayarsak, yeni bir tarihe başlangıç yapacağımızı kimse yok sayamaz.

İnsan nice canlıda kendini hissettiğinde
kendi canını dahi hissetmediğini farkeder.
Hisseder ki bir can olabilmek,
kendi canından geçmek ve can katabilmek
kendinden,kendiliğinden canlılık sunabilmektir.

Ne çiçek tek özünde,ne insan özünde tek.
Su tek damlada başka derya, ateş hepsinin içinde yakmaz bir kor.
Ne görülen bir an aynı ne duyulan.
Hem bir duru sevinç gözyaşı, hem sönmeyen bir ateş gözyaşı!
Ahh! bir suskunluk ki o,
Hem duyulur bir ses suskunluk, hem özünde suya hasret susuz!

Birşey var herşeyden öte,
Birşey var herşeyden önce,
Birşey var herşeyden ömrümüz,
Dokunulsun,dökülsün,düşsün.
Birşey var ki asla düşmeyecek özümüz.
Herşeyde dağılır yaprak, sözümüz.

Bir hükümle değişir düşünceler, mutlak o değişimleri değiştirendir.