Tuba Gürdere Şiirleri - Şair Tuba Gürdere

İnsan gelip geçer kendinden bir an.
Varolan geçiş, varlığımızın geçmişidir oysa geleceğe dair.
Yöneldikçe ışığa,ruhumuzu yansıtıyordu gölgeler.
Oysa bilirsin ki güneşin gölgesi olmaz.
Yalnızca gün biter gönlün ışığı hiç bitmez.
Yansıyan ışıktır bir bakışa karanlık düşen.

Yaşama yansımak bazen öyle tezatlıklarla doludur ki,
küçük ve sıradan olan herşey
büyük ve değerli olan herşeyi gözünde küçümser.
Örneğin evrende küçük bir nesne belki güneşi hissetmez.
Ancak varlığının gölgesine daima onunla dokunur.
Varlığı, varlığına hissettiren daima güneşin ışığıdır.

Hayatta bazı gölgeler kalbe öyle bir ışıktır ki;
Varoluşunuzun sonsuz görüş ifadesidir.
Ve yalnızca kalbinizin aydınlığına zuhur eder.
Düşüncenin ışığıdır daima yansımalarda etkileşen.
Bazı aydınlık vardır ki boş bir etkeni çevreleyen
etkiden öteye asla geçmez.

Yaşam için, en güzel şey onu olduğundan öte
kendi içinizden bir yaşam katarak yaşayabilmektir.
Çünkü o noktada hayat gözlerinize dirilir.
Ve kalbinize kendi içinden ayı bir yaşam katar.

Bir yazıyı anlamak için sözlerde ki anlamları değil,
duygularda ki anlamda kendinizi bulabildiğiniz an,
dahilsinizdir anlam ve anlamlaşmak için.
Bir yazı ışık olabildiğinde yolunuza,
ne kadar çıkmazda olsa karanlıklar,
aydınlık, ulaşacağınız yöndür aynı duyuşta buluşmak için daima.

Yaşamı izlemek,yaşama bütünlenebilmektir.
İzlediğin gizlerde bulamazsın belki kendini,
ancak bir bakışın izinde yaşama gizlisindir..

Yaşamak olağandır her bir olasılıkta.
Ancak yaşam olmak, olağandışılık ve olağanüstülüktür her bir tadta.
İşte orda teklik bütünlüktür, bütünlük tek bir bakış olurdu her bir duyuşta.

Tüm cihan dostluk birdir iki değil.
Aşkta birdir bildiren bir.
Ve kalbin birliği, sonsuz kelimelerin içindedir.
Binbir anlamlarda gizlidir sözsüz,kelimesiz bazen içimiz.
Derinliğin sesindedir bazen en özel duyuşlarda sessizce.
Tek bir anlamlı söz olabilmek, anlam katabilmektir içine kendinden.

Bazen şiir yazılmaz sadece yaşanılır.
Çünkü yaşam en büyük şiirdir yaşanılan.
Kendini duyduğun en özel cümlede yaşamak,
kendine tamamlanmaktır.
Ve en gerçek şiir insanın sözünden öte özüne işlenir.
Oradan mısraları yakalamak kendini anlamaktır.

Yazmak kendini değil, insanı yaşamaktır.
Herşeyden önce insanca ve içinde ki insanlıkla,
İnsanlığa dairdir.
Buyüzden varlığın hükmü yok, sözlerin gerçekliğindedir hüküm.
Yazmak, düşüncenin ifadesidir.
Ancak uygulamaktır asıl yaşamak.