Tiyatro Kulisi Şiiri - Kasım Kobakçı

Muazzam salonda, parlasın alev,
Parlak kostümlerle, gezinsin o dev,
Sahnede aktörler, kursun pembe ev,
Soprano figanı, dağlasın kalbi.
*
Haykırsın tenorlar, derin elemi,
Çaldıkça orkestra, sarssın alemi,
Piyano tuşları, yaksın kalemi,
Balkonda beklerken, titresin emir.
*
Çellonun nağmesi, sarsın salonu,
Vurmalı ritmiyle, sızlar kolonu,
Göstersin aktörler, gizemli sonu,
Büyülü destanlar, yüreği ezsin.
*
Anlatan eserin, yitmiş gururu,
Yansıtır kostümler, asil süruru,
Bozarken nağmeler, bütün şuuru,
Tahtında kraliçe, gezinir mutsuz.
*
Çilenin doruğu, varsın aslına,
Şövalye katılsın, ulu faslına,
Götürsün eserler, icat nesline,
Trajik mitoloji, arasın ufku.
*
Dramatik sahneyi, ustalar çizse,
Maestro coşkuyu, ruhlara dizse,
Eserin gücüyle, göklerde gezse,
Soprano aryayı, fırlatsın göğe.
*
Parlarken kostümler, gözüm kamaştı,
Haykıran tenörler, göklere taştı,
Dramanın gücü, ruha ulaştı,
Kırmızı perdeler, çekilmez erken.
*
Locadan izleyen, paşalar mutlu,
Eseri dinleyen, asil umutlu,
Aryanın feryadı, coşkun boyutlu,
Tiyatro büyülü, silinmez izi.
*
Kırmızı perdede, ulu dekorlar,
Süslüyor sahneyi, parlak akorlar,
Şantözün asabı, kırar rekorlar,
Kıskanç viyolanın, delidir kalbi.
*
Piyano tuşları, ezer zalimi,
Sanatın tılsımı, aşar alimi,
Büyülü orkestra, yıkar halimi,
Soprano aryası, ağıt kokuyor.
*
Tahtında kraliçe, elemi ezer,
O kıskanç ulular, tılsımı sezer,
Sahnenin tozunu, şövalye siler,
Aryalar büyülü, bitmez geceler.
*
Tiyatro kulisi, gölgeli gizem,
Söylüyor aktörler, muazzam erdem,
Şantözün göğsünde, küçük bir dirhem,
Orkestra çalarken, sızar göklere.