Tevbe Kapısı Şiiri - Aykut Kınay

Âşık isen korkma ecel,
Kader gelse beni siler.
Gönül vardı yâre menzil;
Göğe uçtu onca keder.

Tevbe kapı, canım kapı,
Eğdim koca koca dalı.
Elim kondu yerden dize,
Serden geçti iki bahar.

Yüce dağın ardı ıslak,
Adım adım ayak uzak.
Bana kaldı damla taşı.
Açtım dilim sebil ola.

Evvel vakit anca doldu,
Özüm bir ebabil oldu.
Âhir zaman kime kaldı?
Oku yâren, Hû selâmı.