Öylece uyuklayan kalabalıklar içinde,
Nasıl da üzülüyorsun.
İradeli sandığın kendin, güzel insan,
Teslimsin, itiraf et bu sancılı sürece.
Gör bu ihtişamlı, kararan bulutları.
İçinde, dışında yok bir mutluluk.
Değmez bu yangın yeri
Değil mi ki ayaklar altında insan onuru
Kemirip durma umudu.
Bir rahmetlik ömrümüz var şunun şurasında.
Bırakalım itler, iblisler sevişsin.
Kayıt Tarihi : 18.04.2026 19:50:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!