Tutsak Şiiri - Selda Erşahin

Halvetimde çoğalan bir sessizliksin şimdi.
Adını anmaya bile kırılıyor içim.
Bir yalnızlık büyüyor içimde;
ne sen geçiyorsun içinden,
ne ben çıkabiliyorum.
Seni istiyorum, seni...
Ama biliyorum ki
yüreğim asla kucaklamayacak seni.
Bir yangın olmayı dilerdim oysa,
bir mum yerine;
içimde, kendimle birlikte
her şeyi yakan.
Ey saki,
getirme artık o eski yaraları kadehimle.
Ben çoktan sarhoş oldum
tutsaklığımın pençesinden
Saki,
sunduğun şarap değil bana—
bir hakikatin eşiği.