Siyasette kalmak bugün
paslı çarkların arasında
elini kaptırmadan yürümektir.
Bir tarafta koltukların sıcaklığı,
öte tarafta fabrikanın soğuk sabahı.
Bir tarafta nutuklar,
rakamlar,
alkışlar.
Öte tarafta
işsiz bir gencin cebindeki sessizlik.
Memleket yorgundur kardeşim.
Meydanlarda bayraklar dalgalanır,
ekranlarda yüzler değişir,
ama ekmeğin fiyatını
ne afişler düşürür
ne de süslü cümleler.
Ve siyaset,
halkın omzunda yükselmesi gerekirken,
çoğu zaman
yük olur halkın sırtına.
Bu yüzden
bu kirli düzende siyasetçi kalmak,
yalnız rakibinle savaşmak değildir
paranın gölgesiyle,
çıkarın sofrasıyla,
suskunluğun konforuyla da dövüşmektir.
Nice adam gördük:
dün meydanlarda halk diye haykıran,
bugün yüksek duvarların ardından
halktan korkan.
Nice söz duyduk:
bir seçim sabahı kadar parlak,
ertesi gün kadar unutulmuş.
Ama yine de
bir maden ocağında,
bir tarlada,
bir atölyede,
bir üniversite sırasındaki genç gözlerde
inatçı bir gelecek duruyor.
Ve o gelecek için
elleri nasırlı işçiler,
ömrü beklemekle geçen emekliler,
yarını arayan gençler
hesabı soracak bir gün.
O gün geldiğinde
siyaset,
koltukların değil,
memleketin işi olacak.
Ve kirlenenler değil,
temiz kalanlar kazanacak.
Kayıt Tarihi : 20.06.2026 02:15:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!