Taşın kalbinde saklı bir sır gibi çatladın,
Betonun inkârına karşı hakikati haykırdın;
Ey sarı çiçek, yoklukta varlığı kanıtladın,
Çöle bir diriliş muştusunu uyandırdın.
Taşın suskun alnına yazılmış bir dua;
Betonun kalbini yarıp çıkan sarı bir nida…
En dar yerde bile kendine bulursun yolları,
Bir çiçekle yıkarsın en katı inkârı.
Kırılmamış umut, kök salar en sert zemine;
Toprak yoksa da hakikat bulur mekân kendine.
Ey insan, ibret al: Diriliş gizlidir sabırda ve sebatta,
Bir çiçek öğretir sana yeniden, yeni baştan.
Kökün duadır belki, göğe açılan bir yemin;
Çatlaklardan sızan nur, kaderin en ince ritmi.
Gör ve anla: En sert hükmü deler iman,
Bir çiçekle yıkılır en koyu karanlık zaman.
(E.B/2026)
Kayıt Tarihi : 9.05.2026 19:32:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!