(tasavvuf) İlahi aşk

Aşkın düştü sineme, yandı canım Yâ Rab,
Derdim derman kesildi, sensin cânım Yâ Rab.
Bir nefeste bin âlemi seyrettim içimde,
Varlığım hiç hükmündedir, sensin varım Yâ Rab.

Nefsim ile savaştım, kırdım her bir zinciri,
Aşkın aldı gönlümden dünyanın esiri.
Bir "Hû" dedim, eridi içimdeki karanlık,
Nûrun yazdı kalbime ezelî takdiri.

Ne taç ister bu başım, ne de fânî saltanat,
Bir bakışın yeter bana, bin cihandan servet.
Secdelerim kanatlanır adını andıkça,
Kapında kul kalmaktır en büyük saadet.

Ben benlikten geçince sen göründün gönlüme,
Bir damlada umman oldun suskun her ömrüme.
Anladım ki vuslatın ne yoldadır ne mekân,
Sen yakınken uzaklık haram olur gözüme.

Ey gönül, aşk odur ki sahibine götürür,
Her nefeste Hakk'a doğru sessizce yürütür.
Can fânîdir, aşk bâkî; hakikatin hükmü bu,
Ölen beden olur amma aşk ebedî diriltir.