Tamamlanmamış Düşler Şiiri - Uğur Şemen

Başlanmak istenen sabahlarda
ağır bir mazi çöker omzumuza;
niyet, bir yüke dönüşür
ve biz, başlayamayız.

Söz verilen o uzak yarınlarda
birikmiş keşkeler durur yolumuzda;
yürümek, bir borca dönüşür
ve biz, adayamayız.

Toplanması beklenen anılarda
dağınık bir iz kalır elimizde;
tutunmak, bir sızıya dönüşür
ve biz, saramayız.

Hepsi aynı gölgeden beslenir:
erteleme alışkanlığı.
O alışkanlık ki,
insanın kendi hayatını
en sessizce çalandır.