Bir kuş kondu dudak kıvrımına,
Söylemedi tam olarak neyi.
Ama kanatlarında taşıyordu
Bir sır, bir haber…
Belki de seni.
Önünde bir yol uzanıyordu,
Ucu belirsiz, ama temiz.
Gönlündeki yorgun mısraya
“Yürü,” dedi, “artık serbestsin.”
Bir halka…
Aynı yer, aynı yüz.
Ama içinde bir boşluk:
Küçük, sessiz ve aydınlık.
İşte tam orası sensin.
Ve ortada, kapıyı andıran bir şekil;
Belki de bir fırsatın silueti.
Onu açmak kimsenin elinde değil,
Çünkü anahtar hep sendeydi.
Kayıt Tarihi : 7.07.2026 03:09:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!