Bulut Çok Uzakta Şiiri - Berkan Karakaş

Çiçekli şiirler yazmama kızıyorsunuz belki, hanımefendi.
Bilmiyorsunuz darmadağın gövdemi;
dolunayın gölgesine saklıyorum.

Karanlıkta oturuyorum;
ne ateşi yakıyorum ne de ışıkları.
Çayın serin suları
kendi ahenginde usul usul demleniyor.

Acı veren bir bakışı hatırlıyorum
kuyunun başında,
köze dönmüş ateşin parıltısında.

Geceyi dinliyorum.

Yıllardır kendimi bulutlarda saklayan
illegal bir yağmur damlası gibiyim.
Bir yağsam,
sel olup geçeceğim karanlığın içinden.

Ama biliyorum,
o bulut çok uzakta.

Usul usul anlatıyorum ağaçlara;
arada bir rüzgâr cevap veriyor bana.
Zor…
Ama belki o da hissediyor
yaklaşan bir fırtınayı.

Düşünüyorum,
her biri bir yıldız gibi parlayan gözlerini.

Ama olmayacak gibi…