Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

Zaman çökmüs karanlığa
Sonsuzluğun kucağında
Biz ne virgülüz nede nokta
Yalanın kuyruğunda

Kalpler sevmiş

Hayat zaten zalim
Sende olma yarim
Su üc günlük dünyada
Ben bir yanliz garibim

Geceler karanlik,zindan

Her gecen an ile
Zaman daraliyor
Daha dün yürür iken
Bugün dört nala kosuyor

Ne tutuluyor

vermiyesin son nefesi
hatıra kalır hepsi
küllenen zamanlar da
bulursun kendini...

yeter bu dünyanın kahrı

yürekler nasır tutmuş
gözler inmelerde
o ben ben degil mi ki?
bizi bizden alıp götüren
sahte dünyaların yad ellerine...

Yüzsüzlügü maske takarak kurtaramassin
Cogunlugu arkana almis olsan bile
Satilmisliga ortak olmaktan baska bir sey ifade etmez
Nedir ki % 50 sana % 60 gerekli.....
Gerekli ki hakli cikarasin Aziz Nesini
KIm bilir ne kahkahalar atiyordur o

Senden baskasini sevemem
Sende olmayinca gülemem
Sensiz hayat güzel diyemem
Senin dünyana hic giremem

Anlasilmaz,yas cabuk gecer

Yüregimde bir sizi var
Sen bunu nerden bileceksin yar?
Ömrüm geciyor sensiz
Bumu bana su dünyadan kalacak tek kar?

Iste geldim gidiyorum

Sevgim büyüyor acilarimda
Pamuk ipligine bagli belkilerim
Hüzün olup aglar iken
Zindana gömülen gecelerimde

Ortak ariyor göz yaslarim

Ellerim direksiyonda
Gözlerimse yollarda
Görmesemde unutamam
Aklim hep sevdamda

Radyoda kulaklarim