Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

Cana can
Ruha ruh katan
Olsada sevdan
Benim dünyama yalan

Gercegin zitti

Duyuyormusun yagmurun sesini
Tanecikleri vuruyorlar cama
Nerden biliyorlar ki,icerdeyim
Cagiriyorlar beni yanlarina

Bende bulut olmak isterdim

Bilmemek,bilememek
Her türlü yoruma açık demek
Yoksa eğer beyinler de bir kepenk

Görür iken kör olmak var
Duyar iken de sağır

Bu dünya cikar dünyasi
Yalakalari cabasi
Cikarcilari anlarimda
Yalakalari asla

Insanda onur olur

Sen sabahin besinde
Ne ariyorsun aklimda?
Oturmusum balkona
Iciyorum kahrimla

Her yudum bir izdirap

Hafif rüzgarli
Bir sonbahar günü
Güneste ucundan
Isiriyor sanki

Agaclardan gelen

Özlüyorum seni desem inanirmisin?
Gecelerim zindan oldu sasirmiyasin
Bu bir sevda imis gönlün yalancisiyim
Bir an bile cikmiyorsun hep aklimdasin

Agliyor yüregim sahidim göz yaslarim

Sus,sus
Konusma artik
Ben varken sana düsmez
Ben sizin babanizim

At,at

Yine bir pazar sabahi
Seyrediyorum günün dogusunu
Gök yüzünde kizaran bulutlar
Unutturuyor bana kisin soguklugunu

Takildi gözlerim derinliklerine

Dikine giderim
Cünkü ben bir dikenim
Firsat vermiyorlar ki
Ben nasil bir gülüm diyeyim

Düzen düzen degil