Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

Yasam
Zaman carkinin izdirabi
Alinan her nefeste
Hissettirir iken gicirtisini

Sen ve ben

Dinlemez beni hic kalbim
Aklin yolu olsada selim
O kadarki sana sevgim
Cildiracak sanki beynim

Sucum neydiki olsun cezam

Cik su kalbimden cik
Söyleyemez dilim
Tarifsiz bir askin
Cünkü esiriyim

Günler gelir,gecer

Daldim yine kelimelerin arasina
Bir oradan bir buradan
Onlarla güresmek güzel oluyor,zevk veriyor
Birini alt ediyorum digeri cikiyor karsima

Sanki eski türk filimlerindeki gibi

Gülemedim,gülemedim
Keske seni görmeseydim
O günden bugüne kadar
Yanliz seni ben düsledim

Caresizim,caresizim

Zilli Bebek tutar kargayi
Ahi gitmis vahi kalmis yok agliyani
Kafayi yemis farkinda degil
Birde terk edince Gülbeyazi

(Berlin,13.01.2010)

Bu dünya,doga bizim
Yanliz ve yanliz degil bizim
Siyah,beyaz bulutlar
Mas mavi gögü kapatirlar

Ucsuz bucaksiz denizler

Zaman üşüyor
Umutsuzluğun gölgesinde
Bir kaşık sıcak çorba
Nasibinin ta ötesinde

İnsanoğlunun kamburu çıkmış

Zamanin
Yüzünü tersine cevirince
Ne olur acaba?
Onun disinda kalinca
Neler var oralarda?
Belki oralari ölümün ötesi

Eh güzelim
Neydi o şeklin şemalin
İnanmak zor çok zor
Gördüklerine gözlerin...

Saklambaç mı oynuyorsun?