Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

Zavallilar bence insanlar
Simdide bana kizacaklar
Belkide haklidirlar
Hepte öyle sanarlar

Her sene aynisi

Yelken actim asklara
Bürünmüssün siyahlara
Meger sen ordamissin
Sonradan vardim farkina

Ah gönül sen yokmusun

Elli seneyi askin
Yollarindayim su hayatin
Koskoca yarim asirlik bir zaman
Sanki yanliz bir an

Olsan ne olur?

içimde ki sensizlik seni anıyor
kulağım da çınlıyanlar ıssızlığın yankıları
sessizlik sarmış dolamış yalnızlığımı
bırak yaşıyayım yaşamaksa bunun adı...

can derdine düşmüş yürek sızlıyor

Eh güzelim
Neydi o şeklin şemalin
İnanmak zor çok zor
Gördüklerine gözlerin...

Saklambaç mı oynuyorsun?

Zamanin
Yüzünü tersine cevirince
Ne olur acaba?
Onun disinda kalinca
Neler var oralarda?
Belki oralari ölümün ötesi

Yüzsüzlügü maske takarak kurtaramassin
Cogunlugu arkana almis olsan bile
Satilmisliga ortak olmaktan baska bir sey ifade etmez
Nedir ki % 50 sana % 60 gerekli.....
Gerekli ki hakli cikarasin Aziz Nesini
KIm bilir ne kahkahalar atiyordur o

Hayat zaten zalim
Sende olma yarim
Su üc günlük dünyada
Ben bir yanliz garibim

Geceler karanlik,zindan

Her gecen an ile
Zaman daraliyor
Daha dün yürür iken
Bugün dört nala kosuyor

Ne tutuluyor

vermiyesin son nefesi
hatıra kalır hepsi
küllenen zamanlar da
bulursun kendini...

yeter bu dünyanın kahrı