Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

vermiyesin son nefesi
hatıra kalır hepsi
küllenen zamanlar da
bulursun kendini...

yeter bu dünyanın kahrı

Zaman çökmüs karanlığa
Sonsuzluğun kucağında
Biz ne virgülüz nede nokta
Yalanın kuyruğunda

Kalpler sevmiş

Zaman üşüyor
Umutsuzluğun gölgesinde
Bir kaşık sıcak çorba
Nasibinin ta ötesinde

İnsanoğlunun kamburu çıkmış

Sensiz degilim ki sensiz
Bir gül misali dikensiz
Su kahirlar dünyasinda
Hayatimdaki en güzel süpriz

Düsünce alemimin bir parcasi

Karanligin icinden
Düsmüsüm yollara
Gide,gide bitmiyor
Sensizligin gazabindan

Gökteki yildizlar

Bir ara müzik dinler iken
Geciyordu gözümün önünden hayalin
Icimdede sanki bir ses diyordu ki
Kalk sevdigim,söyle bir dans edelim

Ve seni alinca kollarimin arasina

Sensizlige hapis edilmis özlemlerim
Mahkum olmuslar müebbete
Sucu zamansiz sevdaya isyani
Kaderin serrinin yok haddi hesabi

Acilarmi desem kahirlarmi

Demokrasi,
Halkin kendi iktidari güya
Geriye ne kaldi ki?
4-5 senede bir cizgi cekmekten baska

Temeli özgürlükler,

Deniz´im,Baris´im,Ipek´im
Benim göz bebeklerim
Ne mutlu bana
Gercek oldu dileklerim

Böyle zor bir zamanda

sevdim seni umutsuzca
kalbim atıyor boşuna
var mı benim başka çarem?
yolun sonu olmasada...

inanmıyor yine yürek