Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

Düşün ki
Hayat bir ip
Üzerinde ki cambazda
İnsan...

Bazen düşer

Zamanin
Yüzünü tersine cevirince
Ne olur acaba?
Onun disinda kalinca
Neler var oralarda?
Belki oralari ölümün ötesi

Zaman üşüyor
Umutsuzluğun gölgesinde
Bir kaşık sıcak çorba
Nasibinin ta ötesinde

İnsanoğlunun kamburu çıkmış

yürekler nasır tutmuş
gözler inmelerde
o ben ben degil mi ki?
bizi bizden alıp götüren
sahte dünyaların yad ellerine...

Hayat zaten zalim
Sende olma yarim
Su üc günlük dünyada
Ben bir yanliz garibim

Geceler karanlik,zindan

Yüzsüzlügü maske takarak kurtaramassin
Cogunlugu arkana almis olsan bile
Satilmisliga ortak olmaktan baska bir sey ifade etmez
Nedir ki % 50 sana % 60 gerekli.....
Gerekli ki hakli cikarasin Aziz Nesini
KIm bilir ne kahkahalar atiyordur o

Her gecen an ile
Zaman daraliyor
Daha dün yürür iken
Bugün dört nala kosuyor

Ne tutuluyor

Eh güzelim
Neydi o şeklin şemalin
İnanmak zor çok zor
Gördüklerine gözlerin...

Saklambaç mı oynuyorsun?

vermiyesin son nefesi
hatıra kalır hepsi
küllenen zamanlar da
bulursun kendini...

yeter bu dünyanın kahrı

Zaman çökmüs karanlığa
Sonsuzluğun kucağında
Biz ne virgülüz nede nokta
Yalanın kuyruğunda

Kalpler sevmiş