Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

Ömrün carkina
Takilmis hayat
Dönüyor döndükce
Bir gün ucup gidecek
Takilinca bir kanat

Zaman üşüyor
Umutsuzluğun gölgesinde
Bir kaşık sıcak çorba
Nasibinin ta ötesinde

İnsanoğlunun kamburu çıkmış

Zamanin
Yüzünü tersine cevirince
Ne olur acaba?
Onun disinda kalinca
Neler var oralarda?
Belki oralari ölümün ötesi

Eh güzelim
Neydi o şeklin şemalin
İnanmak zor çok zor
Gördüklerine gözlerin...

Saklambaç mı oynuyorsun?

Seni sandim
Kendim gibi
Yanilmisim
Serap misali

Ask degil mi?

Bilemezsin ki
Icimin nasil sizladigini
Müzigin esliginde
Ben seni hatirlar iken

Bilemezsin

Sen ve ben
Acaba neden?
Gelemiyoruz bir araya
Ömür geciyor cevap vermeden

Izdiraplarla dolu

Zaman küfür ediyor
Kahir edilen ömürlere
Bozuk para gibi harcaniyor
Kimin,neyin hikmetiyse

Tuturmusuz bir yol gidiyoruz

Kirik kalbimin umudusun sen
Gönül bahcelerin gülüsün sen
Alinan nefeslerin havasisin sen
Hayatin anlam ve amacisin sen

Bir bir geciyor günler

Sanki bir karanligin icinden
Bakiyorum bir delikten dünyaya
Canli,cansiz oynuyorlar herkez rollerini
Sanarsin seyrediyorsun sahnede bir tiyatro eseri

Uzun sonu olmuyan bir eser