Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

yürekler nasır tutmuş
gözler inmelerde
o ben ben degil mi ki?
bizi bizden alıp götüren
sahte dünyaların yad ellerine...

Yüregimde bir sizi var
Sen bunu nerden bileceksin yar?
Ömrüm geciyor sensiz
Bumu bana su dünyadan kalacak tek kar?

Iste geldim gidiyorum

Sevgim büyüyor acilarimda
Pamuk ipligine bagli belkilerim
Hüzün olup aglar iken
Zindana gömülen gecelerimde

Ortak ariyor göz yaslarim

Senden baskasini sevemem
Sende olmayinca gülemem
Sensiz hayat güzel diyemem
Senin dünyana hic giremem

Anlasilmaz,yas cabuk gecer

Her sene gibi yine ayni palavra
Yeni yil Yeni yil
Degisen ne ki,hic bir sey?
Modern olmanin belki bir icabi

Insana sebeb lazim

Zavallilar bence insanlar
Simdide bana kizacaklar
Belkide haklidirlar
Hepte öyle sanarlar

Her sene aynisi

Yelken actim asklara
Bürünmüssün siyahlara
Meger sen ordamissin
Sonradan vardim farkina

Ah gönül sen yokmusun

Elli seneyi askin
Yollarindayim su hayatin
Koskoca yarim asirlik bir zaman
Sanki yanliz bir an

Olsan ne olur?

içimde ki sensizlik seni anıyor
kulağım da çınlıyanlar ıssızlığın yankıları
sessizlik sarmış dolamış yalnızlığımı
bırak yaşıyayım yaşamaksa bunun adı...

can derdine düşmüş yürek sızlıyor

Eh güzelim
Neydi o şeklin şemalin
İnanmak zor çok zor
Gördüklerine gözlerin...

Saklambaç mı oynuyorsun?