Benim; İlkokul Öğretmenim!
Ondan, çok şeyler öğrendim
Onun gibi, olmaya özenirdim
Benim; İlkokul Öğretmenim!
Çok inançlıydı, inancını yaşardı
İnsan odur ki, ders alır yaşantıdan hayattan
Yaşantı bir yoldur ki, ders alır seyahatten
Dini öyle yaşat ki, ders alınsın cihattan
Bunlardan ders almayan, ders alır cehaletten
Tahsin derki, ders almayan insan gördüm
Ankara da bekâr kalıyordum!
Her şeyi özlediğim gibi
Annemin yemeklerini de özlerdim
Bir gün karar verdim!
Hengel yemeği yapmaya
Hemde; Ramazandır sahurda!
Hele söyleyin; Allah aşkına biz; Müslüman'mıyız?
Bunca dava,bunca dert, bunca bela, varken! ..
Yoksa biz ders almayanlar olarak, hüsranda'mıyız
Hele bakın; Allah aşkına biz; Müslüman'mıyız?
Sosyal, siyasal yaşantımızda öz halimizde
Kız sen nesin kaç yaşındasın?
İnmisin Cinmisin aklı başındamısın?
Yoksa Melekmisin Hurimisin?
Men hep seni düşününce
Elem oldu gönlümde bir sızı
Tahsin derki imkânsızı
Anadır yar olan Ana padişah doğurur
Anadır diyar olan Bazen da paşa doğurur
Anadır sıla olan Bazen da poşe doğurur
Her şey Anadır ana Her şey anadır ana
Ana güneş gibidir Ana rüya gibidir
Orduda bir güruh var? İlla ihtilal ihtilal
Asla kat’a bizlere yok mu? İstiklâl
Şaşırıp kaldım, bu ne biçim bir hal
Bu ahval niye böyledir? Hâkım Bey
İhtilallerde eşit olduk; Uganda’ya
Kar eriyer taşa gider
Sel olupta coşar gider
Her ilkbahar gelince
Sevicimiz coşar gider
Baharda kuzu sesi
Ey..! Bu mezarda yatan ölüler
Sizden ders almıyor diriler
Ahrette olacağını ne bilirler
Söyleyin ne gerçektir ne yalan?
Bir zaman çocuktunuz ettiniz naz
Ölmek, ne güzel şeymiş
Çekilmez, bu dünyanın kahrı
Eğer canlılar, ölmeseydi
Ne olurdu insanların ahir’i
Dünyada geçilmezdi, canlı seli
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!