Doğarken, yalnız doğdu
Ama, çevresini sevince boğdu
Etrafı, çok kalabalık oldu
Yalnız Adamın!
Yürüdü, çok güzel yaşadı
Dağlarda gezerken gizemi çeker seni dağların
Hep kendince gelişmiş o bakir yerlerin bağların
Bazen kendimi alamam bu sessizliğe ağlarım
Kendi kendime dedim, yeter ki vatan sağ olsun
Çünkü o dağların kıvrımında, ne gelecek bilinmez
Daima yüzünde nur, siması hoş
Hanesi huzurlu, endamdı bir hoş
Hakk’ın sevdasıyla olmuş sarhoş
Allah’ın neferidir; Tahsin Dayım.
Rabbim hane’ne bereket katsın
Ey İnsanlık bakın; Halep yanıyor
Yine canlarımız, yaralarımız kanıyor
Bir mahallede, bölgede halk sıkışmış
Ey İnsanlık bakın; Halep yanıyor
İnsanlık günlerdir, aç susuz perişan
Dönüp barkım, geçmişime
İçim yanar, ona ağlarım
Bir mümin gibi, yaşayamadım
Üzülerek hatırlar, ona ağlarım
Bir kulluk, koyamadım ortaya
Ya! Muhammed; biz seni sevdik
Yüce yüce, sıra sıra, dağlarboyu
Sen geldiğinde zifrikaranlık enkoyu
Ya! Muhammed; Seni sevdik çağlarboyu
Senin gelişin, tüm insanlığa ilaç oldu
Zalimlerin zulmünü kat kat arttığında!
Zulmünün vakti zamanı, dolduğunda!
Cılızlar, Zayıflar, gadre uğradığında
Elbette bir gün, ilahi hesap sorulacak?
Bebeklerin sesi, arşı âlâyı çınlattığında!
Benim davam İslam’dır
Benim davam İnsan’dır
Benim davam İhsan’dır
Benim davam Hasen’dir
Benim davam İslam’dır
Benim davam Arakandır
Ey insan! Az ye, az uyu, az konuş
Derdini; Bir Mürşidi Kâmil'e danış
Böyle olursa, insan olur bir hoş
Ey insan! İlimin dağıldığı yere koş
Sen derdini anlat, seni anlayana
Ey! İnsanoğlu; Aldanma, bu dünyadaki mülküne
Çünkü sen malik değilsin; Sırtındaki kürküne
Ey! İnsanoğlu; Gururlu gezme, o bastığın toprak üstünde
Çünkü yakında yatacaksın, o toprağın altında
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!