Zalimin zulmü varsa
Mazlumun da Allah’ı var
Her mazlumunda
Bu dünyada bir ahı var
Her gecenin bir sabahı var
Her suçunda bir hesabı var
İnsanlarla hoş geçin
Kulu incitme gülüm
Sakın kıyma canlara
Merhametli ol gülüm
Gücün yetse her şeye
Gezi parkında ağaçlar!
Sökülmesin diye, bağrışlar!
Duyduk birkaç gün sürece
Bir türlü bitmiyor çığırışlar!
Neredeyse bizde hak verecektik
Bir baktık şekil değişti
Ben bilirim deme?
Öğren işin aslını
Sonra geçirirsin
Meselenin faslını
Her meselse konuşulmaz
İyi ki kovuldun; İ.M.F.
Millet'e olmuştun; Efe
Halka çok çektirdin cefa
Aslında sen sürdün sefa
Dedim koyarlar seni defe
Bana inanmadın; İ.M.F.
İlkokulum; Yani birinci sınıf
Benim için, çok sıkıntılı oldu
Adete okuldan, kovulmuş gibi oldum
Kime, yaklaşmazdı yanıma
Sebebi; Benim yüzümde yaralar
Hemde, sulu, sulu yaralar vardı
Yetişmiş insanlar, istiyorum
Bu güzelim, memleketimizde
Kendinden emin, eğitilmiş gençler
Dik duran, dik başlar istiyorum?
Eğitim almış olsun; Maariften
Kuzey Kore Devlet Başkanı, gülerken
Baktım; Kuzey Kore Halkı, ağlıyordu
Devlet Başkanı Kim Jong-un, ağlarken
Kuzey Kore Halkı, elbette bir gün gülecektir
Orada bir; Halep vardı?
Şimdiyse, yok oldu
Kimine göre, oh oldu
Orada bir; Halep vardı
Haleb'în suçu neydi?
Bomba yağar üzerine
Doğarken, yalnız doğdu
Ama, çevresini sevince boğdu
Etrafı, çok kalabalık oldu
Yalnız Adamın!
Yürüdü, çok güzel yaşadı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!