Tahsin Koç Şiirleri - Şair Tahsin Koç

O vurulup düşünce, koştum; Ben ağladım
Anam deyince ben sarıldım; Ben ağladım
Şahadet getirince duan edip; Ben ağladım
Yani herkesten önce; Ben ağladım! ..

Onu Ne Annesi gördü, Nede Babası

Ondört Mayıs 1950 genel seçimlerin 70. Yıl dönümü
Demokrasi ve Rahatlığın yıl dönümü
Tek Partiden kurtulmanın yıl dönümü
Açık oy gizli tasniften kurtulmanın yıl dönümü
Herkesin artık seçime katılabilinir, yıl dönümü
Yani Halkın kendisini yönetme yıl dönümü

Bütün kuşlar bölüşüyor bir Dalı
İki kardeş bölüşemiyor bir Malı


Aslında kuşlar için kıymetlidir bir Çalı
Onlara bakınca sanki insanlar Deli

Bir sosyal deney gibi
Düşündüm hayatın sonunu
Gittikçe düşürdüm tonunu
Biraz incitiyor insanın canını
Her şeyden el ayak çekip
Yere veriyorsun yanını

Sözlerde, imadan, işaretten eser kalmadı
Kime ne işaretler ettimse, yine de olmadı!
Eskiden, edepli, edepsiz, kelimeler vardı
Şimdi ise, hiç bir, harekesi, üstünü, kalmadı

Geçmişte edep bir sanaattı, sanaatta bir edep

Geriye dönüp bakıyorum
Diyorum kendi kendime
Yetmişli yıllarda
Rahmetli Erbakan’ın
Fikrinden korktular
Kırk yıl iktidar yapmadılar

Kadınlar niçin açılır, bilinmez nedeni?
Bunları bu hale getiren, nefis midir nedeni?
Acaba niçin bu hale gelmişler, sebep ne?
Elbise yok, apaçık çıplaktır bütün bedeni!.

Zamanımız da, erkek kadın dan daha edepli

Kızlarımız açık değildir çıplak
Bir çevreyi araştır insafça bak
Bunun bir yolu olmalı muhakkak
Kızlarımız açık değildir çıplak

Bizler nasıl geldik kardeş bu hale

Adamlar İstanbul’da kazanmış
Anadolu şehirlerine uzanmış
Kuzum iyi bak nasıl harcanmış
İşte adalet işte adil olmak bu

Pastadan Hakkâri’de faydalansın

Kelama aşığım, söze müptela
Ne gelirse hep, dilemden bela

Ağzımdan laf çıkınca, olurum biçare
Geriye dönüşü yok, olmaz ama ne çare