Tahsin Emek Şiirleri - Şair Tahsin Emek

Mazlumların ahı sizleri yakar
Yemiyor mu size sönen ocaklar
Bu böyle mi gider nereye kadar?
Bir gün sizi boğar dökülen yaşlar

Dul yetim ettiniz canlar yaktınız

Sevmenin zamanı geçmiyor sende
Sana aşkım asla bitmez özgürlük!
Ne zorlukla seni bahşetti bizlere?
Atamızın yolunda aşkla yürürdük.

Bu vatan şehitler kanıyla dolu

Gün olur düğünün derneğin olur
Düğünün şen olsun günün şen olsun
Bendeki bu sevgin sanma kaybolur
Unuturum sanma aklında kalsın

Gün olur bahçende çiçekler açar

ŞİKAYETLER TANRIYA KALSIN

Dün de bu gün gibi geçti sıradan
Ümidim kesildi gelen yarından
Sanki salmış ipi Ulu Yaradan
Ortada Haksızlık bir kol geziyor

Görmese gözlerim susar yüreğim
Hayalimden seni silemiyorum
Sensiz geçse bile bütün günlerim
Her gece yanımda hissediyorum

Alsam da duvardan resimlerini

Sınırlar kalkınca kapılar açık
Muhabbet çok oldu bitermiş dostluk
Bilmez olmuş kendini her yaratık
Ne hırslarla bir olarak gelinmiş

Kalmamış İnsana saygı ne sevgi

Aleviyiz bizler kalü Bila’dan (başlangıçında dünyanın)
Hak bizde tecelli yüce Mevla’dan
Özümüz Ademden din-i İslam’dan
Muhammedî kuran da biz Âlevi-yiz

Âlevi sevmeyen olmaz Müslüman

BELKİDE BULMAYACAKSIN

Varmaz oldu elim, kâğıt kaleme
Kelimeler, sitem etti dilime
Bende, şaşar oldum kendi halime
Yazmak için, gücü! bulamaz oldum

Yıktın bedenimin Temel taşını
Dur-duramadın gözlerimin yaşını
Ağ-arttın genç yaşta kara saçımı
Verdiğin sözleri hiç edemedin

Her deminde kaçıp saklanıyorsun

BANA DERS VERİYOR

Bir olamaz şu Â’lem in insanı!
Girer aratırlar iblis, şeytanı!
Yapabilsen eğer kendini tanı!
Ukala olanlar önde gidiyor!