Tahsin Emek Şiirleri - Şair Tahsin Emek

Seçemedim gözlerinin rengini
Aşamadım ben bu aşkın bendini
Ne söylersem kimse bilmez derdimi
Beni benden aldı! Zeytin gözleri

Bir bakışı var ki! Ne Canlar yakar

Görebilsen yüreğimi görürdün kendin
Sen her görüşümde bir daha girdin
Sen her an gülümse olmasın derdin
Mahzendeki Şarap gibi Yıllanmır sevgin

Unuturum dert kederi görünce seni

Güzel güzeldi

Dar uzun sokağın karşı başında.
Ak’la kara gibi biri belirdi.
Gelişinden endamından anladım.
Gelen bir kız idi ve çok güzeldi.

NERDE CEHENNEM
NEREDE CENNET


Tanrı bize vermiş beden ile CAN.
Beden toprak CAN’ımız da tanrıdan.

MİADIN DOLDU

İlaç diye sandım, gönül yarama
Bir gittin yok oldun! Sana ne oldu
Döner isen artık, beni arama!
Ben seni unuttum! Miadın doldu

Bir maziyi bir kalemle silen Sen!
Çıkamazsın istesen bu gönlümden
Kolay mıdır Meçhuldür deyip gitmen
Girmek kolay çıkması zor gönlümden

Ağıt değil Aşktır o bilmediğin

İsyan diye bilirsin benim bu feryadıma
Her günüm azaptır yok ümidim yarına
Eremedim bir türlü ömrümün baharına
Ne günahım var benim neden yarattın Tanrım

Gülemedi bu yüzüm her anım umutsuzluk

MEŞALE MİZ SÖNMEZ

Sönmez bizde meşale’nin Alevi.
Alev Alev yanar adem den beri.
Bize gelmiş Tanrı peygamberleri.
Hepsi birdir biz ayırım yapmayız.

NE OLACAK BU HALİMİZ


Acınacak bir haldeyiz.
Kendimiz bakıp görmeyiz.
Ne olacak hiç bilmeyiz.

Ben Tanrı-nım ey insan unutma beni
Her şeyinle ben yarattım seni
Bilirim ben nefsinin kalbinin
Bilirim ben senin niyetlerini

Senden önce bilirim nedir isteyin