Tahsin Emek Şiirleri - Şair Tahsin Emek

AKLANINCA DÖNGEL BARİ

Derin yaralar bırakıp tükendi gitti.
Bu yaralar bütün ülkeme yetti
Hainler her şeyden habersiz sanki
Tarihleri sende yazılı Eylül!

Sen nesin ki ey insan!
Dönüp aynaya baksan
Kendini gör bak!
Görmek istersen
Nedir ki seni taşıyan
İki yüz on iki kemik

Senden bir metre ıra-yandan
Bin metre ıra!
Değmez onu aramaya
Ne ışık yak ne de bir çıra
Kaçan kovalanır derler
O bir şeytanlık

İSTESEM DE GELEMEM Kİ

Görünmez kâr dolu yollar
Bende her mevsim Sonbahar
Dalda kalmadı yapraklar!
Yollar dikendir gelemem

Gönlümün emaneti-sin şu yüreğime
Başka sevgi giremez inan kalbime
Görmez senden başka bak gözlerime
Kendim için sevdim! Yalnız kendime

Taşıyor bedenim tüm izlerini

Bu gün senin şarkın söyleniyordu;
Uzaktan dinledim yaklaşamadım!
O bana hep seni! Gösteriyordu
Gözümü açıp ta hiç bakamadım!

Kesildi ayağım dik duramadım!

KADINLARIMIZ

En büyük dayanak en güzel varlık.
İyi kötü anda hep sizler varsınız.
En ağır günlerde size dayandık.
Vefa borcumuz var kadınlarımız.

Hep’ mi yalan

Koca bir enkazdır arda kalan.
Gerçek budur her şey yalan.
Dört bir yana dağıldı parçalar.
Neler vardır ki kar kalınan.

Doğru değil o Dizilerdeki hayatlar
Yalanlar var sırlarla kaplanan
Sen bilemezsin neler döner
Neler var Perdenin ardında

Ne çileler çeker bilemezsin oyuncular

HEP BENDESİN SEN! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! !

Uzakta iken seni unuttum sanma!
Hayalimden gitmez güzel gözlerin
Yüreğimden seni çıkarmam asla!
Çınlar kulağımda baldan sözlerin