Tahsin Emek Şiirleri - Şair Tahsin Emek

SENSİZ OLAMIYORUM


Kaç defa! Son dedim yapamıyorum
Seni! Bırakıp ta gidemiyorum
İşlemişsin sanki tüm benliğime

Çok başka bir şeysin sen
Öyle çok ki sende bilmediklerim
Sen öyle yakıcı öylesine tatlı ve mağrur
Bana o kadar yakın ve de o kadar uzaksın ki
Hep konuşsam kendim kendime söylesem hep adını
Ya da hep kalsan yanımda gitmesen hiç bir zaman

SENSİZ OLMUYOR SABAH

Dün gece! uzadı, bitmek bilmedi
Sabahı, oturup yalnız bekledim
Nede alışmışım diyemem sana
Tanrı’dan o anda ölmek istedim

SEN YOKSAN EĞER


Neylerim ki sana denmeyen sözü
Ne edeyim seni görmeyen gözü
Ne eylerim sensiz gece gündüzü

SENİ HEP SEVECEĞİM

Ben seni küçükken sevdim
Dağınık saçlarınla
Gönlümü gönlüne verdim
Tatlı bakışlarınla

Alamam bakışımı o gül yüzünden
İçerim nur gibi aydınlanıyor
Gülüşün vuruyor beni kalbimden
Bana tüm dertleri unutturuyor

Seviyorum seni tarif edemem

NERDEN BİLECEKSİN

Hayallere dalıp gitsem bu gece
Yanıma alıp ta, kaçırsam seni
Olmadan kimseler! Bizler sadece
Sineme seni sararsam, ne bileceksin!

Uğrak oldu her gün bana o yerler
Geleceksin diye her gün giderim
Oradayım ben her sabah her seher
Seni arar her an orda bu gözlerim

Azda olsa su serpilir gönlüme

Gözlerim seni arar nerdesin! Nerde?
Gözlerindir düşüren beni bu derde
Görmesem kahrolurum! Us kalmaz serde
Geleceğim diyordun hep eski günlerde

Bu sabah gene hüzün sardı benliğim

KALBİMİZDESİN YÜCE ATATÜRK

Gurur ile andık bu günde seni
Ulaşamaz kimse şanına Atam
İzinde yürüyor dünya Âlemi
Beşikten mezara anıldın Atam