Tahsin Emek Şiirleri - Şair Tahsin Emek

GÖNLÜM SEV DİYOR TANRIM

Gönül verdin arsız uslanmak bilmez
Daldan dala konar yorulmak bilmez
Sever sevilmeyi beklemek bilmez!
Baş edemez oldum onunla Tanrım

GENE Mİ AYRILIK KADER

Karanlıklar içindey’ken yüreğim.
Güneş gibi doğdun gitmez sanmıştım.
Aşka susamışken şu garip gönlüm.
Bir yudum su verdin ona kanmıştım.

O güzel gözlerin eyler mi beni?
Bir başka oldum ben gördüm göreli!
Bilmem melek misin ya da bir Peri
Gel beni yolumdan eyleme güzel

Tatlı bakışın var girer kanıma

GEÇ KALDIN SANMA

Sende bırak da git bensiz bu beni.
Alışmışım! sanma her şeyim yeni.
Saysam sana bitmez gelen gideni.
Aşktan yana şansım hep böyle gider.

CAN AKDENİZ

Tek dostum can dostum
En büyük sırdaşım deniz!
Dalaşırız, boğuşuruz
Darılırız, bezende küseriz

ÇÖZEMEDİM SENİ

Bilemedim asla, çözemedim ben
Ben hep buradayım kayıplarda sen
Bir an göçüp gitmek geldi içimden
Senden habersizce, bak gidemedim

Tan ağarırken şafakta
Gün batarken ufukta
Sen neresinde olursun
Özlediğim İstanbul’un

Bir salaş meyhanede mi?

BUNLAR BANA YAPILIR MI


Bahtımı koydum de ğirmen ta şına.
Durdu dönmez oldu koca değirmen.
Güven olmaz olmuş öz kardeşine.

Aşk diyerek ne sevmiştik
Hiç ayrılmayız demiştik
Yüreğimiz bir olmuştu
Bu günleri ummamıştık

Terk edip de gitmek varmış

Selam sana İslam Dini
Bu gün tekmil KitabınI
Bu gün vekil oldu ALİ
Ketmetiy'se de Ashabı
Bu gün oldu Veda Haccı
Muhammedim verdiTacı