Tahsin Emek Şiirleri - Şair Tahsin Emek

Bir zamanlar yeşil yeşil bakardın.
Rüzgar ile misk’ü Anber kokardın.
İlk baharda bin bir çiçek açardın.
Beni büyüleyen SAMANDAĞ Hani.

Göçmen kuş yuvası ey şirin beldem.

HABERİ OLMASIN SAKIN

Tanrım beddua’mı Kabul eyleme! .
Ben yandım! istemem o da yamansın.
Seher yeli hallerimi söyleme.
Bırak bu hallerim hep bana kalsın.

Akan gözyaşımı dindiremedim.
Zaman çabuk geçti durduramadim.
Ayrılık acıdır çok tattım ama!
Henüz böylesini hiç tadamadım.

Nede çok alıştım sana bir tanem.

Korkuyorum

Kıyısında’yım Akdeniz’in.
Güneş yavaş ta! yavaş batıyor.
Kızarıyor Güneş gittikçe rengin.
Batınca da! Bana korku geliyor.

Ben sana hep sadıktım ihanet! Olmaz



Nettiklere kaldı yazık! Aşkımız
Zaman yıktı bizi ondan şaşkınız

Sözlere sözler

Kendi kendini başkasındançok seveni
Çoğu kimseler sevmez.

Kemerini sıkmayanın kemeri gider

Tarifi bende yok bulamadım da..
Nerelere gitsem durur karşımda...
O bela oldu hep garip başımda...
Gözlerde belirir kalpte durur aşk! !

Sevgiden beslenir dağ kadar büyür

Ey beklenen!
Neredesin?
Ben buradayım!
Buradayım İlinde senin
Uzat çok yakındır çok yakın
Uzanmış sana durur! Sana ellerim

Yağmur taneleri vuruyordu saplarına
Ağaçların dalda kalan meyvelerine
Sallanan son bahar yapraklarına
Hunharca amele misali çalışırcasına
Harmanlayıp yerde toplanıp sel oluyor
Taşıyordu Dereden Nehire

Güzel gözlerini kaçırma benden.
Bakışın can verir o bana yeter.
Sevgi'den başka bir sözü söyleme.
Beni öldürmeye sevdim de yeter.

Bana aşktan söz et gerçek sevgiden.