Tahsin Emek Şiirleri - Şair Tahsin Emek

Doldurup kadehlere yalnızlığı!
Yudumladım; Yavaş yavaş!
Kırık ayaklı bir masada.
Mezem Sessizlik!
Aylardır; Bunu!
Yaparım ben!

Bıraktığın ellerim yerinde durur!
Sarılmadı senden başka birine
Ayrılık acısı yakar kavurur
Çare olunamaz sessizliğime

Şakıma-z dillerim başka sevdalar

Çok sevme yar demiş'idim sana ben!
Tez ayrıldı kavuşmadan elimiz
Demeyelim demiştim aşkımızı
Tez solacak gonca açan gülümüz

Yüreğinde sev demiştim! O yeter

SEVGİLİM

Severse bu yürek vazgeçmez asla
Çekinmeden başın göğsüme yasla
Bu hayat geçmesin hasretle yasla
Uzak durma yaklaş bana sevgilim

UTANDIM BU GÜN

Bir ümidim vardı o da kalmadı
Şeref sözü veren onda durmadı
Insanlardan yana güven olmadı
Kendi kaderime küskünüm bu gün

Söz demiş idi bana yüreğim!
Bir daha sızlamayacak diye
Söz vermiş idi bana gözlerim
Akmayacak diye bir daha
Ellerim ayaklarım
Bütün bedenim

Geçti de zamanın gelsen özgürlük
Şirin vatanıma etmesen yazık
Harbiye marşıyla dön gel sen artık

Mustafa kemalin verdiği canla
Şehitlerini koruduğu imanla

İçerim Kan ağlar yüreğim yanıyor
Bu vurdum duymazlık daha büyüyor
Başta oturanlar dilsiz sağırmış
Olanlara bakıp çare bulmuyor

Yetmez oyu alıp mecliste durmak

Tahsin Emek
! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! yarınlar bizlere neler getirir bilinmez! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! !

Güneş bu gün yine doğudan doğar
Yeni gün bizlere neler getirir
Yine ömrümüzden bu günde kopar

Yaşam Nedirki

Altın sarı boz dur gümüşün rengi.
Herkes bulamaz ki kendinin dengi.
Yürekte olmaz’sa! Yaşamaz sevgi.
Oda mevsim gibi geçer sultanım.