Tahsin Emek Şiirleri - Şair Tahsin Emek

Yanan yüreğime körükle gelme
Yeter zulmün Aşkım ne olur yerme
Seni seven kalbi Günahtır ezme
Bu hayat zindandır sensiz sevgilim

Bir tatlı sözüne İhtiyacım var

BABAM A

Vade geldi göçüp gittin buradan.
Mekanını cennet yapsın yaradan.
Ha gurbetten gittin ha bu sıladan.
Kaderde ne varsa çekilir babam.

Var git yar yoluna sen bende bittin
En muhtaç günümde bırakıp gittin
Bir umar ummuştum beni terk ettin
Kanayan yaramı artık sen bilemezsin

Değişti ahvalim bitti mecalim

OTUZSEKİZ YIL GEÇTİ ARADAN

Dar ağacında üç fidan
Dün’müş gibi hatırlanan
Deniz Gezmiş
Yusuf Aslan

OLMAZ MI ALMİRA

Bu gün Al-mina’ da kurdum masamı
Demlerim kendimce! Dedim kafamı
Olmasın! Al-Mira! Yıktı, dünyamı
Bu gün benim günüm desem olmaz mı?

OLMAZ SEVGİLİM

Ela gözlerinle bakma derinden
Vurdun beni aşkın en derininden
Kendimi alamam artık ben senden
Ben bildiğin insanlardan değilim

Elveda diyerek ayrıldım ondan
Yollarımız ayrı kaderde yazmış
Ayrıldım da çıkaramam gönülden
Yüreğimde sinen aşkı çıkmazmış

Gözlerim günahkar sevgiyle bakar

Fırtınalar yağar oldu üstümde
Sağ mı desem sol mu desem yön belli değil
Bin bir acı çöktü şu yüreğime
Ah mı çeksem sızlansam mı elimde değil

Çıkmazlara düştü ne çare yolum

Beni benliğmle bağlayan güzel
Ben sendeyim sende bunu bilirsin
Senin her kelimen her sözün özel
Sen benim kaklbimin tek sahibisin

Yaşıyorsam eğer sensin sebebi

NEDENİ Nİ ANLAMADIM

Gece başlamamıştı henüz.
Alaca’lı hoş bir boşluk.
Yeni gitmiş idi gündüz.
Ne hoş idi o gönlümüz.