Tahsin Emek Şiirleri - Şair Tahsin Emek

Yakışmadı sana babamın oğlu
Kardeş kanı dökmek kime yakışır
Bir hiçe satmışsın baba oğlunu
Sana hangi adı versek yakışır

İnfazıma imza atmışsın meğer

Dünyanın varlığı doğru olsa da
Yaşayan insanı, her şeyi yalan
Bir baksan geriye her şey yok olmuş
Var mı ki topraktan başkası kalan

Toprağın üstünde yaşar insanı

Yalan dünya değil insanın yalan.
Nasıl yılanlarla yaşar bir insan.
Bir zamanlar canım diye sevilen.
Meğerki kucakta zehirli yılan.

Can diye bilmiştim bir parça benden.

YALNIZ BANA


Bakma o gözlerle bakma baktığın gibi bana.
Bana bak yalnız! o bakış ki taparcasına.
Benden başka bilemesin sana yandığıma.

Bu gecem haram olsun hadi sil gözlerini
Bu geçem hüzün dolsun ver hadi ellerini
Bu gecem sana kalsın tutma içinde kini
Bu gece sen geldin ya istersen öldür beni

Ben çileyi işledim ilmik, ilmik siğneme

Çelik çember sarmış sanki her yanım
Aşmayı istedim çıkamadım ki
Görünmez taşları o duvarların
Vadesiz cezam var bitirmedim ki

Ekmek kapısında hatır belası

SÖZÜM SİLAHIM

Bende olmaz sizlerdeki yetkiler belki
Benim kalemim var o dur her şeyim
Sizler geçersiniz o da nedir ki!
Bu dünya durdukça ben hep yaşarım

Tekel işçilerine…

Nebula saçları
Ekmek bakışlarıyla
Güneşin rüzgârları
Kol kola yürüdüler

Dörtdörtlük insanım tam da değilim
Mükemmel bir insan olamaz dostlar
Tanrı’ya aittir o mükemmellik
Hatasız olamaz asla insanlar

Karşılıksız vermek Allah’a mahsus

Sen beni bilmezsin bilemedin ki.
Akan göz yaşımı silemedin ki.
Ben acı çekerken feryad ederken.
Yanımda olmayı istemedin ki.

Her sabah umutla baktım yoluna.