Tahsin Emek Şiirleri - Şair Tahsin Emek

Bitmişti umudum son damlasına
İnsanlık ortadan kalktı sanmıştım
Seninle bir umut doğdu dünyama
Meğer ki anladım çok yanılmışım

Bir ders verdin bana kendim okudum

ALMİNA

Deniz dostum damlaları arkadaş.
Kıyısında kumlar sevene yoldaş.
Balıkları bana sırdaş mı sırdaş.
Benle konuşurlar bilsen ALMİNA

Senden başka girmez kimse kalbime
O senin bahçendir, tapusu sende
Sen bilirsin! Tek çaresin derdime
Kimse derman olmaz ilacım sende

İlk gözağrım ilk aşkım inanki sensin

İslam dini bölüp ayırd edenler
Muhammed bunları kabul eder mi?
Bin bir şekle giren Müslümanlığın
Kuranda birini gösterirler mi?

Doğru varsa eğer bir tane olur.

Pişman olacağın sözü söyleme.
Alçaklardan asla özür dileme.
Doğrudur bildiğin yola yalnız git.
Şerefsizden asla özür dileme.

Yapamazsan eğer verme sözünü.

VAZ GEÇMİYORLAR

Yaralı Arslan! gibi'dir gönlüm.
Ah çektikçe karşı dağlar inliyor.
Sevgili den çekmek'le geçti ömrüm.
Aylar geçti ondan haber gelmiyor.

YALANCI

Nerede verdiğin o sözler! yalancı.
Hiç kalmadı kimse’lerin inancı.
Kaybettin sen olsan da hoca haccı.
Yalancının mum u söner yalancı.

VEKİL ADAYI

Gene geldin bakmadığın kapıya.
Hangi yüzle demem çok vardır sende.
Beş yılda bir geliyorsun hancıya.
Hancılarda yüzsüz oldu sayende.

YA ALİ

Ortada kendini bilmezler doldu.
İslam bilmez kendin müslüman sandı.
Gerçek müslümanı tanımaz oldu.
Bizi cehaletten kurtar ya ALİ.

Yarına gelmem için bu günü.
Yarını görmem için dünü.
Yarını sevmem için sözümü.
Yarına gitmem için dostumu tutmam gerekir