Tahsin Emek Şiirleri - Şair Tahsin Emek

Beni benden sorma
Sen aldın gittin
Naz edipte durma
Her şeyim bitti

Ne hayal kurmuştuk

Adını dilimden düşürdüm gitti.
Sana olan aşkım kalmadı bitti.
Hayalin yok oldu beni terk etti.
Aklımdan fikrimden çıkardım seni.

İndirdim duvardan bütün resmini.

YA ALİ

Ortada kendini bilmezler doldu.
İslam bilmez kendin müslüman sandı.
Gerçek müslümanı tanımaz oldu.
Bizi cehaletten kurtar ya ALİ.

Pişman olacağın sözü söyleme.
Alçaklardan asla özür dileme.
Doğrudur bildiğin yola yalnız git.
Şerefsizden asla özür dileme.

Yapamazsan eğer verme sözünü.

VEKİL ADAYI

Gene geldin bakmadığın kapıya.
Hangi yüzle demem çok vardır sende.
Beş yılda bir geliyorsun hancıya.
Hancılarda yüzsüz oldu sayende.

VAZ GEÇMİYORLAR

Yaralı Arslan! gibi'dir gönlüm.
Ah çektikçe karşı dağlar inliyor.
Sevgili den çekmek'le geçti ömrüm.
Aylar geçti ondan haber gelmiyor.

Kahretsin bir türlü unutamadım seni.
Neler yaptım daha neler bir bilsen.
Seni söküp atmak için içimden ah neler!
Her şeyimde sen varmışsın yanılmışım meğer.

Kadehlere sarıldım her yudumda sen.

Bir güneş gibi doğ şu dünyama
Ufkumda her zaman göreyim seni
Işık ol benim kara bahtıma
Bitmez karanlıktan gel kurtar beni

Seninle olayım her tan vaktinde

SÖZÜM SİLAHIM

Bende olmaz sizlerdeki yetkiler belki
Benim kalemim var o dur her şeyim
Sizler geçersiniz o da nedir ki!
Bu dünya durdukça ben hep yaşarım

Tekel işçilerine…

Nebula saçları
Ekmek bakışlarıyla
Güneşin rüzgârları
Kol kola yürüdüler