Tahsin Emek Şiirleri - Şair Tahsin Emek

YALNIZLIK ARTAR ARATIR SENİ


Yavaş yavaş soluyor günün ışınları
Güneş gidiyor bir daha dönmez gibi!
Soluyor gün kaplıyor her yanı karartı!

LEYLA (Gönül hatırası)

Dört yanım taşduvar hazanlardayım.
Pencerem de yokki haykırsam Leyla.!
Ne tarafa baksam çıkmazlardayım
Elim kolum bağlı yalnızım.......Leyla

Dur bu kere artık sıra bendedir
Felek sen beni hiç köteklenme
Yaşamann şekli belikli sende
Yapacağını yap sonu bekleme

Bir yer buldum sevda ile sevmeye

MAHALLÖN

Mehellö iddar titrikhö mahallö
Aüyün el<şihil leyiğibö mahallön,,,mehellön
Ye rebbi,, titrikhüm ve hizni ene mahallön
Min badihin meşüf il aişi vel-hene

ATMA BENİ

Dönüp baktığımda geçen mazi’ye.
Her bir köşesinde duran sen varsın.
Ne oldu bizdeki aşkla sevgiye.
Gerçekleri söyle içim yanmasın.

Düşmanlara çatık kalır kaşları
Sevenine güneştir bakışları
Vatan için verdi tüm uğraşları
Dini olan Atatürk’ü sevmez mi?

Sekiz yılda koca bir vatan kurdu

UNUTMA SAKIN


Bu gün bana senden bir haber gelmiş.
Şenlendi yeniden! şu dertli gönlüm.
Sanmıştı ki ona, sevgin kalmamış.

AYRILIK GELDİ ÇATTI ELDE DEĞİL Kİ

Ayrılık çanları çınlar oldu bak
Gideceğim yolum hayli de uzak
Son bir kez seninle gel helalleşsek
Hatırda kalıpta yapsaydım deme

Görme istemedim gözyaşlarımı
Sana engel olur diye sakladım!
Giderken üzülme kalmasın aklın
Ben kendi kendime yanar ağlarım

İçerimde kalsın kaynayan volkan

UĞURLAR OLSUN DEDİK BU GÜN
MUMCUYA

Henüz dün bibiydi uğurlamıştık
Oysa aramızda hep yaşar onlar
Şiirler okuduk Ağıtlar yaktık